کالبدشکافی نفوذ اطلاعاتی چین به انویدیا و حلقه جن‌سن هوانگ

افشای جزئیات تکان‌دهنده پیرامون تلاش سازمان‌های اطلاعاتی چین برای رخنه به حلقه داخلی تصمیم‌گیری شرکت انویدیا (NVIDIA)، زلزله‌ای سهمگین در واشنگتن، سیلیکون‌ولی و بازارهای جهانی نیمه‌هادی به راه انداخته است.

بر اساس یادداشت‌های محرمانه اطلاعاتی که در بالاترین سطوح امنیتی کاخ سفید، شورای امنیت ملی و کمیته ویژه رقابت راهبردی با حزب کمونیست چین در کنگره آمریکا دست‌به‌دست شده، نهادهای ضدجاسوسی آمریکا به این نتیجه رسیده‌اند که وزارت امنیت دولتی چین موسوم به MSS با طراحی یک نقشه فوق‌العاده حساس و چندلایه، آلیس هوانگ، از مدیران ارشد شرکت سنگاپوری مگاسپید (Megaspeed)، را به خدمت گرفته تا از طریق ایجاد ارتباطات نزدیک و بی‌واسطه با جن-سن هوانگ، بنیان‌گذار و رهبر بلامنازع غول نیمه‌هادی جهان، اهداف بلندپروازانه ژئوپلیتیک و فناورانه پکن را محقق سازد.

این رخداد در شرایطی علنی می‌شود که جهان در میانه شدیدترین رقابت بر سر برتری در حوزه هوش مصنوعی مولد قرار دارد و پردازنده‌های گرافیکی پیشرفته انویدیا به عنوان سوخت موتور این انقلاب فناورانه، نقشی فراتر از یک کالای تجاری معمولی پیدا کرده‌اند؛ این تراشه‌ها عملاً به سلاح‌های راهبردی قدرت نظامی، اقتصادی و اطلاعاتی در قرن بیست و یکم بدل شده‌اند. ایالات متحده از سال ۲۰۲۲ با تدوین مجموعه‌ای از سخت‌گیرانه‌ترین قوانین کنترل صادرات توسط اداره صنعت و امنیت (BIS) در وزارت بازرگانی، تلاش کرد دسترسی غول‌های فناوری و ارتش چین به پردازنده‌های رده‌بالای محاسباتی نظیر A100، H100، H200 و جدیدترین نسل یعنی معماری بلک‌ول (Blackwell B200) را مسدود کند. این وضعیت یادآور تحولات عمیقی است که پیش‌تر در تحلیل کالبدشکافی نفوذ به چین‌آنالیسیس پیرامون آسیب‌پذیری زیرساخت‌های حیاتی بررسی کرده بودیم.

بررسی‌های ژئوپلیتیک نشان می‌دهد که عملیات نفوذ به رهبری وزارت امنیت چین، فراتر از یک سرقت صنعتی ساده بوده و در چارچوب یک دکترین جامع بقای فناوری طراحی شده است. از دیدگاه رهبران پکن، محروم‌سازی چین از پیشرفته‌ترین پردازنده‌های گرافیکی دنیا، به معنای عقب‌ماندگی ژئواستراتژیک در مدل‌های زبانی بنیادین، شبیه‌سازی‌های هسته‌ای، پهپادهای خودران و تحلیل داده‌های ماهواره‌ای است.

این پرونده نشان‌دهنده ابعاد نوینی از خطرات امنیتی است که پیش‌تر در گزارش رخنه امنیتی ThisBash در کلاود دسکتاپ پیرامون فریب سامانه‌های مدیریتی به آن اشاره کرده بودیم. جعبه تحلیلی زیر اهمیت استراتژیک این تحول را در معادلات ژئوپلیتیک تبیین می‌کند:

تفکیک واقعیت‌های اثبات‌شده فنی از شایعات و جنجال‌های ژورنالیستی، نخستین گام در تحلیل بی‌طرفانه این پرونده فوق‌امنیتی است. جدول زیر ادعاهای رایج را در ترازوی داده‌های معتبر می‌سنجد:

دیدگاه کارشناسان برجسته دفاعی بین‌المللی عمق تهدیدات ناشی از این روش‌های نفوذ چندلایه را به روشنی به تصویر می‌کشد:

با ترسیم ابعاد کلان ژئوپلیتیک، اکنون زمان بررسی محورهای هفت‌گانه این عملیات پیچیده اطلاعاتی فرا رسیده است.

محور ۰۱: زلزله ژئوپلیتیک در سیلیکون ولی؛ افشای پرونده نفوذ امنیتی چین به حلقه پیرامونی جن-سن هوانگ

افشای اسناد اطلاعاتی اخیر، روایتی هولناک از میزان آسیب‌پذیری حتی قدرتمندترین بازیگران فناوری جهان در برابر ابزارهای جاسوسی دولتی را به نمایش می‌گذارد. جن-سن هوانگ، مردی با کت چرمی مشهور که نماد رشد خیره‌کننده ارزش بازار انویدیا به فراتر از ۳.۵ تریلیون دلار است، همواره به عنوان مدیری پرانرژی، در دسترس و متعهد به حفظ روابط عمیق با مشتریان بین‌المللی شناخته می‌شد. او در جریان سفرهای متعدد به کشورهای آسیایی از جمله تایوان، سنگاپور و ژاپن، با ده‌ها نفر از مدیران عامل و چهره‌های برجسته حوزه زیرساخت‌های رایانش ابری دیدار می‌کرد. بر اساس گزارش‌های ضدجاسوسی، دقیقاً همین ویژگی رفتاری و فضای باز تعاملات تجاری بود که به نقطه ورود نفوذگران چینی بدل گشت.

در جریان یکی از همین گردهمایی‌های تجاری بود که آلیس هوانگ، به عنوان یکی از مدیران ارشد شرکت نوظهور Megaspeed، موفق شد ارتباطات خود را با مدیران تراز اول انویدیا و شخص جن-سن هوانگ برقرار کند. بر اساس اطلاعات ثبت‌شده در یادداشت‌های محرمانه دولت آمریکا، خانم هوانگ ارتباط نزدیکی با مدیران ارشد صنایع نیمه‌هادی از جمله کمپانی سرشناس گیگابایت (Gigabyte) نیز داشته و شبکه گسترده‌ای از روابط عالی‌رتبه را مدیریت می‌کرده است.

جامعه اطلاعاتی ایالات متحده پس از ماه‌ها نظارت فنی و بررسی مراودات، به این نتیجه رسید که آلیس هوانگ نه یک مشتری عادی، بلکه یک دارایی اطلاعاتی استخدام‌شده توسط وزارت امنیت دولتی چین بوده که ماموریت یافته تا علاوه بر گردآوری اخبار لحظه‌ای از نقشه راه تراشه‌های آمریکا، جن-سن هوانگ را به سمتی هدایت کند که انویدیا لابی‌گری قدرتمندی را در واشنگتن جهت تسهیل فروش پردازنده‌های پیشرفته به چین به راه بیندازد.

محور ۰۲: آناتومی شبکه Megaspeed در سنگاپور؛ چگونه یک استارتاپ ابری به شاهراه ترانزیت میلیارد دلاری تراشه‌های انویدیا تبدیل شد؟

برای درک عمق این پرونده، باید معماری تجاری و عملیاتی شرکت سنگاپوری Megaspeed با دقت تمام کالبدشکافی شود. مگاسپید تا پیش از تشدید تحریم‌های هوش مصنوعی علیه چین، شرکتی ناشناخته بود که فعالیت محدودی در ارائه خدمات رایانش ابری منطقه‌ای داشت. اما به ناگاه و با فاصله اندکی از صدور بخشنامه‌های محدودکننده BIS، این شرکت به سرمایه‌های نجومی و نامحدودی دست یافت و قراردادهایی به ارزش میلیاردها دلار برای پیش‌خرید هزاران سرور مجهز به تراشه‌های H100 و B200 انویدیا منعقد کرد. این جهش برق‌آسا، زنگ‌های هشدار را در میان ناظران زنجیره تأمین نیمه‌هادی به صدا درآورد.

تحقیقات نشان می‌دهد که استراتژی پکن در این سناریو، استفاده هوشمندانه از مناطق خاکستری حقوقی و جغرافیایی بوده است. سنگاپور و مالزی به دلیل قرار گرفتن در قطب تبادل داده آسیای جنوب‌شرقی و عدم تحریم مستقیم توسط قوانین ایالات متحده، به عنوان اَبَرمیانجی‌های بین‌المللی عمل می‌کنند. مگاسپید با راه‌اندازی دیتاسنترهای عظیم در این مناطق، ادعا می‌کرد که این پردازنده‌ها را صرفاً برای ارائه خدمات ابری به مشتریان محلی و شرکت‌های آسیایی به کار می‌گیرد. اما ساختار مالکیت پیچیده، سهام‌داران زنجیره‌ای پنهان در جزایر کیمن و هنگ‌کنگ، و ردپای سرمایه‌گذاران وابسته به صندوق‌های دولتی چین، نشان می‌داد که مگاسپید در واقع یک خریدار نیابتی بزرگ است.

ماتریس تحلیلی زیر مقایسه‌ای جامع از بردارها و شکاف‌های ژئوپلیتیک نفوذ در این پرونده را ارائه می‌دهد:

کشف این شبکه نفوذ گسترده، آسیب‌پذیری ساختاری زنجیره تأمین نیمه‌هادی را برملا ساخت که سال‌ها تلاش می‌شد در سایه رشد خیره‌کننده ارزش سهام کمپانی‌های فناوری پنهان بماند.

ورود دارایی‌های اطلاعاتی با پوشش‌های قانونی و تجاری، نشان داد که نبرد استراتژیک برای سلطه بر هوش مصنوعی تا چه حد نیازمند ابزارهای ضدجاسوسی انسانی فراتر از دیواره‌های آتش دیجیتال است.

محور ۰۳: تاکتیک‌های نفوذ انسانی (HUMINT) وزارت امنیت چین (MSS)؛ از مهندسی روابط شخصی تا لابی‌گری علیه تحریم‌های BIS

دستگاه‌های اطلاعاتی چین دهه‌هاست که به مهارت در عملیات جاسوسی سایبری و حملات پیشرفته مداوم (APT) شهرت دارند؛ حملاتی که توسط گروه‌های معروفی نظیر ولت تایفون برای سرقت کدهای منبع و نقشه‌های صنعتی انجام می‌گیرد. اما در پرونده جن-سن هوانگ و انویدیا، اداره دوم و اداره دوازدهم وزارت امنیت چین رویکرد کلاسیک‌تر و عمیق‌تری را برگزیدند: عملیات نفوذ انسانی یا به اصطلاح تخصصی HUMINT. این تغییر تاکتیک ناشی از یک واقعیت فنی بود: کدهای منبع، نقشه‌های لیتوگرافی و الگوریتم‌های مدیریت سخت‌افزاری انویدیا به شکلی در شبکه‌های هوایی ایزوله (Air-Gapped) نگهداری می‌شوند که نفوذ سایبری صرف به آن‌ها امری نزدیک به محال بود؛ بنابراین تنها راه دسترسی، ایجاد رخنه در فاکتور انسانی بود.

آلیس هوانگ با دقت بالایی برای این ماموریت انتخاب شده بود. او فردی با کاریزمای تجاری قوی، تسلط به چندین زبان زنده از جمله ماندارین، انگلیسی و کانتونی، و دارای پیشینه‌ای معتبر در بازار تأمین تجهیزات سرور در آسیا بود. یادداشت‌های اطلاعاتی منتشرشده در نیویورک تایمز فاش می‌سازد که ماموران MSS پس از شناسایی روابط گسترده او با تامین‌کنندگان سخت‌افزار در تایوان (مانند مدیران کمپانی گیگابایت)، او را با پیشنهادهای تجاری بی‌نظیر و حمایت‌های مالی سازمان‌یافته به عنوان یک مهره نفوذ به کار گرفتند.

ماموریت او فراتر از جمع‌آوری اطلاعات بود؛ او باید نقشی روان‌شناختی ایفا می‌کرد: ترغیب مدیران انویدیا به پذیرش این روایت که قوانین صادراتی آمریکا نه تنها برای انویدیا مخرب و ضدنوآوری است، بلکه بازار عظیم چین را به دامن رقبای داخلی نظیر هواوی با تراشه‌های اسند خواهد انداخت. این راهبرد هوشمندانه بر این فرض استوار بود که در صورت تغییر لحن جن-سن هوانگ در کنگره، فشارها بر وزارت بازرگانی برای کاهش سخت‌گیری‌ها افزایش خواهد یافت.

نمودار مقایسه‌ای زیر حجم مبادلات و نسبت خرید پردازنده‌های پیشرفته در مجاری رسمی و کانال‌های خاکستری را به نمایش می‌گذارد:

توزیع شاخص‌های ریسک در گزارش‌های نهادهای ضدجاسوسی آمریکا، وزن سنگین بردارهای نفوذ انسانی را تایید می‌کند:

برای آشنایی دقیق با تعابیر و مفاهیم فنی مطرح در اسناد اطلاعاتی، مسرد تخصصی زیر تدوین شده است:

گاه‌شمار رخدادهای کلیدی این پرونده سیر تحول تلاش‌های اطلاعاتی پکن را از آغاز تحریم‌ها تا تحقیقات کنونی نشان می‌دهد:

محور ۰۴: نبرد سری بر سر معماری بلک‌ول و روبین؛ چه اسرار فنی و زنجیره‌های تأمینی در تیررس پکن قرار داشت؟

پرسش بنیادینی که اکنون بازرسان امنیتی در حال واکاوی آن هستند این است که دارایی‌های اطلاعاتی چین در این عملیات دقیقاً به دنبال چه نوع اطلاعاتی بودند؟ آیا هدف پکن صرفاً خرید فیزیکی پردازنده‌ها بود یا سرقت اطلاعات طراحی و معماری نسل‌های آینده انویدیا در کانون توجه قرار داشت؟ تحلیل‌های فنی کارشناسان نشان می‌دهد که انگیزه اصلی MSS در این پرونده دارای سه لایه به هم پیوسته و بسیار خطرناک بوده است.

لایه اول، دسترسی به مشخصات مهندسی و تنظیمات فرم‌ویر سیستم‌های شتاب‌دهنده Blackwell GB200 NVL72 بود. معماری بلک‌ول با دارا بودن ۲۰۸ میلیارد ترانزیستور و بهره‌گیری از فناوری اتصال بین‌تراشه‌ای NVLink با پهنای باند سرسام‌آور ۱.۸ ترابایت بر ثانیه، چالشی‌ترین سامانه مهندسی جهان به شمار می‌رود. مهندسان چینی که در شرکت‌هایی نظیر هواوی تلاش دارند تراشه‌های بومی تولید کنند، در بخش اتصال خوشه‌ای و بازدهی اتلاف حرارتی با چالش‌های بزرگی روبرو هستند. دستیابی به اطلاعات طراحی خنک‌کاری مایع و مشخصات فیزیکی این مادربردها می‌توانست سال‌ها تحقیق و میلیاردها دلار هزینه را برای آزمایشگاه‌های بومی صرفه‌جویی کند.

لایه دوم، پی‌بردن به برنامه زمانی تحویل و ظرفیت‌های خطوط تولید بسته‌بندی پیشرفته CoWoS در شرکت تایوانی TSMC بود. از آنجا که محدودیت اصلی انویدیا در تأمین پردازنده‌ها به ظرفیت بسته‌بندی TSMC مربوط می‌شود، اشراف بر این زنجیره تأمین به پکن اجازه می‌داد تا میزان توان پردازشی تحویلی به رقبای غربی را با دقت ریاضی تخمین بزند و اقدامات تلافی‌جویانه یا انحرافی خود را بر اساس این تقویم تنظیم کند.

تشدید حساسیت‌ها پیرامون صادرات نیمه‌هادی‌ها، نهادهای قانون‌گذار را بر آن داشته است تا تعاریف حقوقی از مالکیت فناوری را مورد بازنگری اساسی قرار دهند.

پیچیدگی‌های فنی معماری سرورهای مدرن هوش مصنوعی ایجاب می‌کند که پایش‌های امنیتی همگام با نوآوری‌های سیلیکونی به‌روزرسانی شوند.

محور ۰۵: واکنش انویدیا و بن‌بست صادراتی آمریکا؛ بازرسی‌های پشت درهای بسته کنگره و خطوط قرمز امنیت ملی

به دنبال انتشار گزارش‌های اولیه توسط رسانه‌های معتبر بین‌المللی، سخنگوی کمپانی انویدیا بیانیه‌ای تفصیلی صادر کرد تا آتش بحران را خاموش کند. در این موضع‌گیری رسمی تاکید شد: جن-سن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، در قامت یکی از برجسته‌ترین رهبران فناوری دنیا سالانه با صدها هزار نفر از مشتریان، شرکای تجاری، توسعه‌دهندگان نرم‌افزار و سران صنعت هوش مصنوعی در سرتاسر گیتی ملاقات می‌کند. شرکت Megaspeed صرفاً یکی از صدها خریدار و ارائه‌دهنده خدمات ابری منطقه‌ای در جنوب‌شرقی آسیا بوده است.

انویدیا اصرار دارد که مشتریان تحت هیچ شرایطی به کدهای منبع، اسرار تجاری محرمانه یا ابعاد امنیت ملی دسترسی ندارند و ادعاهای مربوط به انحراف مسیر تراشه‌ها پیش‌تر توسط بخش انطباق حقوقی شرکت به صورت موشکافانه مورد بررسی قرار گرفته و تخلفی احراز نشده است. این پافشاری بر رعایت قانون، موضوعی است که پیش‌تر در اخبار گزارش بامدادی تکین مورنینگ درباره چالش‌های انطباق شرکت‌های بزرگ بررسی کردیم.

با این وجود، فضای حاکم بر کاپیتول‌هیل در واشنگتن به شدت ملتهب است. جان مولنار، رئیس کمیته ویژه مجلس نمایندگان در امور چین، به همراه جمعی از قانون‌گذاران برجسته هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه، رسماً اعلام کردند که توضیحات شرکت‌های تجاری برای اقناع کنگره کافی نیست. این کمیته با ارسال نامه‌ای رسمی از جن-سن هوانگ خواسته است تا در جلسه‌ای پشت درهای بسته، نمایندگان را در جریان تمامی تعاملات خود با آلیس هوانگ، پروتکل‌های داخلی انویدیا برای سنجش پیشینه مشتریان و سازوکارهای ردگیری چیپ‌های فروخته‌شده به شرکت‌های پوششی قرار دهد.

رادار تحلیلی زیر ابعاد مختلف آسیب‌پذیری زنجیره تأمین جهانی انویدیا را در پنج محور استراتژیک خلاصه می‌کند:

برای کشف تخلفات احتمالی در واگذاری توان پردازشی به شرکت‌های تحریم‌شده، کارشناسان امنیت ابری از لاگ‌ها و اسکریپت‌های ردیابی پیشرفته استفاده می‌کنند. کنسول زیر نمونه‌ای از لاگ‌های شبیه‌سازی‌شده شناسایی تغییر مسیر ترافیک ابری را نشان می‌دهد:

دماسنج احساسات بازار بازتاب‌دهنده نوسان‌های ادراکی سرمایه‌گذاران وال‌استریت در پی درز گزارش‌های مربوط به دخالت احتمالی دولت چین است:

محور ۰۶: کالبدشکافی مسیرهای دور زدن تحریم در جنوب‌شرق آسیا؛ از سنگاپور و مالزی تا مزارع هوش مصنوعی شنژن

بررسی‌های میدانی کارشناسان ژئوپلیتیک نشان می‌دهد که شبکه قاچاق پردازش و فرار از تحریم در آسیا، به شدت ماژولار و انعطاف‌پذیر طراحی شده است. از سنگاپور و جوهور بهرو در مالزی گرفته تا بانکوک و ویتنام، دیتاسنترهای مدرنی برپا شده‌اند که هزاران سرور مجهز به تراشه‌های H100 و حتی بردهای قاچاق‌شده بلک‌ول را میزبانی می‌کنند. این سرورها از طریق شرکت‌های پوسته که در چندین حوزه قضایی ثبت شده‌اند خریداری می‌شوند؛ به گونه‌ای که زنجیره اسناد خرید، ردپای کاربران نهایی را در چندین لایه پنهان می‌سازد.

در این فرآیند، پردازنده‌ها هرگز وارد گمرک چین نمی‌شوند تا هشدارهای دیجیتال فعال نشوند. در عوض، شرکت‌های چینی مانند استارتاپ‌های هوش مصنوعی فعال در حوزه خودروهای خودران و مراکز تحقیقاتی، توان محاسباتی را به صورت قراردادهای اجاره ابری خریداری می‌کنند. داده‌های خام آموزشی از طریق خطوط فیبر نوری امن به دیتاسنترهای سنگاپور ارسال می‌شود، مدل در آنجا آموزش می‌بیند و سپس وزن‌های نهایی مدل به سرورهای پکن بازگردانده می‌شوند.

علاوه بر این، شبکه‌های قاچاق فیزیکی نیز در ابعاد خرد فعال بوده‌اند. بر اساس کشفیات پلیس گمرک سنگاپور و هنگ‌کنگ، هزاران برد پردازشی به صورت قطعات یدکی مجزا، تحت عنوان قطعات تعویضی گیمینگ یا کارت‌های سرور معمولی بازچسب‌گذاری شده و با عبور از مرزهای گمرکی شنزن، در مزارع استخراج رمزارز تغییر کاربری‌یافته مونتاژ شده‌اند.

انویدیا بارها اعلام کرده که ردیابی فیزیکی پس از تحویل کالا به توزیع‌کنندگان مجاز بر عهده این شرکت نیست، اما کنگره اکنون به دنبال تحمیل مسئولیت حقوقی مستقیم بر سازندگان اصلی تراشه است.

ابعاد ژئوپلیتیک این رویارویی ایجاب می‌کند که نگاه تحلیلی عمیقی به پیامدهای میان‌مدت و بلندمدت مهار فناوری در عرصه بین‌المللی داشته باشیم.

توزین مزایا و معایب تشدید نظارت‌های امنیتی و سخت‌گیری‌های صادراتی، چشم‌انداز شفافی از آینده صنعت به دست می‌دهد:

محور ۰۷: مانیفست امنیت ملی تراشه‌ها؛ ۵ ستون بازدارندگی برای حفاظت از غول‌های نیمه‌هادی در جنگ سرد هوش مصنوعی

پرونده تکان‌دهنده آلیس هوانگ و تقاطع آن با رهبری انویدیا، نقطه عطفی تاریخی در دکترین دفاعی قرن بیست و یکم رقم زد. این واقعه اثبات کرد که امنیت یک کشور در عصر هوش مصنوعی، دیگر در سیلوهای موشکی یا ناوهای هواپیمابر خلاصه نمی‌شود، بلکه در خطوط بسته‌بندی چیپ‌های ۳ نانومتری و میز مذاکره مدیران فناوری نهفته است. برای نجات اکوسیستم هوش مصنوعی از دام شبکه‌های نفوذ دولت‌های اقتدارگرا، جامعه بین‌المللی نیازمند پیاده‌سازی پنج ستون بازدارندگی بنیادین است.

ستون نخست، پایان‌دادن به تفکیک ساختگی میان شرکت‌های خصوصی فناوری و امنیت ملی است. کمپانی‌هایی نظیر انویدیا، ای‌ام‌دی، اینتل و تی‌اس‌ام‌سی باید رسماً به عنوان دارایی‌های حیاتی دفاعی طبقه‌بندی شوند و مدیران اجرایی آن‌ها تحت پوشش پروتکل‌های حفاظتی و ضدجاسوسی فدرال، مشابه فرماندهان ارشد نظامی قرار گیرند. هرگونه ارتباط تجاری بزرگ با سرمایه‌گذاران خارجی باید از فیلترهای امنیتی گذر کند.

ستون دوم، توسعه معماری تراشه‌های با قابلیت تخریب خودکار یا غیرفعال‌سازی از راه دور است. پردازنده‌های رده دیتاسنتر نباید بدون تایید مستمر سرورهای ریشه و اعتبارسنجی موقعیت ماهواره‌ای کار کنند. در صورتی که چیپی از دیتاسنترهای سنگاپور یا مالزی جدا شده و ترافیک آن قطع شود، حافظه موقت و کلاسترهای محاسباتی آن باید فوراً قفل شوند.

ستون سوم، ایجاد سازمان بازرسی مشترک زنجیره تأمین نیمه‌هادی میان ایالات متحده، تایوان، ژاپن، هلند و کره جنوبی برای پایش متمرکز تمامی سفارش‌های بالاتر از یک میلیون دلار است. هیچ شرکت نوظهوری نباید بتواند بدون بررسی دقیق هویت ذی‌نفعان نهایی، به میلیاردها دلار ظرفیت محاسباتی دست یابد.

ستون چهارم، جرم‌انگاری سخت‌گیرانه برای رایانش ابری نیابتی است. هر اپراتور ابری که توان پردازشی تراشه‌های ممنوعه را به نهادهای تحقیقاتی نظامی چین یا نهادهای وابسته به دولت اجاره دهد، باید با مسدودسازی دارایی‌های جهانی و اخراج از سیستم مالی بین‌المللی مواجه شود.

ستون پنجم و نهایی، آموزش خودآگاهی ژئوپلیتیک به نخبگان سیلیکون‌ولی است. مدیران شرکت‌های فناوری باید درک کنند که سود کوتاه‌مدت سهام‌داران نباید به بهای انتقال برتری تکنولوژیک به رقبا تمام شود؛ زیرا در دنیای آینده، هوش مصنوعی بدون کنترل دموکراتیک، می‌تواند ابزار انقیاد تمامی جوامع آزاد باشد.