جهان تکنولوژی در اواسط فوریه ۲۰۲۶ دیگر عرصه رقابت بر سر مگاهرتز و فریمریت نیست؛ بلکه به میدان نبردی
۱. زنگ خطر انرژی و فرار گوگل به فضا: کالبدشکافی پروژه Suncatcher [IMAGE_PLACEHOLDER_1] مدتها بود که معماران ارشد سیستم در ارتش تکین نسبت به گلوگاه انرژی در توسعه مدلهای زبانی بزرگ (LLMs) هشدار میدادند،
اما امروز این هشدار از یک نظریه در وبلاگهای تکنولوژی، به یک بحران امنیت ملی و اقتصادی برای ایالات متحده تبدیل شده است. اریک اشمیت، مدیرعامل و رئیس سابق هیئت مدیره گوگل، در نشست فوقالعاده صبح امروز والاستریت
حقایقی را فاش کرد که بلافاصله باعث ریزش مقطعی سهام شرکتهای زیرساختی شد. او رسماً اعلام کرد که شبکه فرسوده و کلاسیک توزیع برق در ایالات متحده، برای تغذیه دیتاسنترهای نسل جدید هوش مصنوعی با یک کمبود فاجعهبار
۹۲ گیگاواتی مواجه است. برای درک عمق این تراژدی فیزیکی، کافی است بدانید این حجم از انرژی، معادل کل برق مصرفی کشوری مانند بریتانیا در سردترین روزهای سال است. شرکتهای سیلیکونولی که تا دیروز برای خرید چیپستهای
B200 انویدیا میجنگیدند، امروز متوجه شدهاند که حتی در صورت در اختیار داشتن این چیپها، برقی برای روشن کردن آنها ندارند. مدلهای پارامتریک تریلیونی نسل جدید، برای فرآیند آموزش (Training) و استنتاج (Inference)
حرارت و انرژیای تولید میکنند که شبکههای سنتی توان انتقال آن را ندارند. قراردادهای محدود هستهای با استارتاپهای SMR (رآکتورهای ماژولار کوچک) به دلیل موانع رگولاتوری سالها زمان میبرند. در پاسخ به این
بنبست مطلق، آلفابت (شرکت مادر گوگل) رسماً پرده از یک پروژه فوقسری با نام رمز «پروژه Suncatcher» برداشت. این برنامه جاهطلبانه هوافضا، یک هدف روشن دارد: استقرار دیتاسنترهای پردازشی خودمختار در مدار پایین
زمین (LEO) و تامین انرژی آنها به صورت مستقیم و فیلترنشده از خورشید. [IMAGE_PLACEHOLDER_2] از منظر کالبدشکافی فنی، پروژه Suncatcher یک شاهکار سایبرنتیک است که قوانین ترمودینامیک زمینی را دور میزند. گوگل
ادامه مطلب در سایت