کریسمس مبارک رفقا! 🎄 احتمالا الان که دارید این متن رو میخونید، کادوهای خودتون رو باز کردید. شاید یه پلیاستیشن ۵ گرفتید، شاید یه گوشی جدید، و شاید هم مثل خیلی از ماها، یه جفت جوراب پشمی یا یه ژاکت با طرح گوزن که مادربزرگتون بافته! اگر از کادوتون راضی نیستید، ما اینجا هستیم تا بهتون ثابت کنیم که "خوشبختترین آدم روی زمین" هستید. چرا؟ چون تاریخ تکنولوژی پر از گجتهایی است که قرار بود "انقلابی" باشند، اما تبدیل به بزرگترین جوکهای سال شدند. تصور کنید صبح کریسمس بیدار میشید و زیر درخت، کنسولی رو میبینید که نه تنها بازی نداره، بلکه مرغ سوخاری گرم میکنه! امروز در تکینگیم، میخوایم درِ «موزه شکستها» رو باز کنیم. جایی که غولهایی مثل اپل، نینتندو و گوگل، اشتباهات چند میلیون دلاریشون رو خاک کردن. یه لیوان چای بریزید و آماده خندیدن (و شکرگزاری) باشید.
۱. افسانه KFConsole: وقتی مرغ سوخاری فریمریت میده! بیایید با عجیبترین مورد شروع کنیم. سال ۲۰۲۰ بود، دنیا درگیر پاندمی کرونا بود و همه چیز عجیب به نظر میرسید. ناگهان اکانت توییتر رستورانهای زنجیرهای
KFC (بله، همون کنتاکی) یه تریلر منتشر کرد: "کنسول بازی KFConsole". ایده نبوغآمیز یا شوخی اول آوریل؟ همه فکر کردن این یه شوخی تبلیغاتیه. مگه میشه یه رستوران کنسول بسازه؟ اما چند ماه بعد، شرکت Cooler Master
رسماً اعلام کرد که داره این کیس رو میسازه! مشخصات فنی بد نبود: یه پردازنده اینتل NUC 9 و یه کارت گرافیک RTX (که قابلیت تعویض داشت). اما ویژگی اصلی چی بود؟ محفظه گرمکن مرغ (Chicken Chamber) مهندسان نابغه
(!) به این نتیجه رسیده بودن که گرمای تولید شده توسط قطعات کامپیوتر هدر میره. پس یه سیستم تهویه طراحی کردن که هوای داغ CPU و GPU رو هدایت میکرد به یه محفظه مخصوص که توش مرغ سوخاری میذاشتید! شعارشون این
بود: "Power Your Hunger" (گرسنگیتو شارژ کن). چرا شکست خورد؟ خب، این محصول هیچوقت به تولید انبوه نرسید و بیشتر یه حرکت مارکتینگ بود. ولی تصور کنید کسی اینو کادو میگرفت... بوی روغن سوخته و مرغ وسط بازی
سایبرپانک! واقعاً مرز بین نبوغ و جنون باریکه. ۲. نینتندو Virtual Boy: ماشین تولید سردرد و تهوع نینتندو معمولاً اشتباه نمیکنه، ولی وقتی اشتباه میکنه، تماشاییه. سال ۱۹۹۵، خالق افسانهای گیمبوی (Gunpei
Yokoi) تصمیم گرفت آینده رو بیاره به خونهها: Virtual Boy . دنیای قرمز و سیاه این دستگاه قرار بود اولین کنسول واقعیت مجازی (VR) باشه. اما به جای یه هدست راحت، یه دوربین دوچشمی سنگین بود که باید روی میز
میذاشتید و صورتتون رو توش فرو میکردید. فاجعه اصلی "نمایشگر" بود. برای صرفهجویی در هزینه، نینتندو فقط از LEDهای قرمز استفاده کرد. یعنی تمام بازیها فقط با رنگهای سیاه و قرمز تند اجرا میشدن. بعد از
ادامه مطلب در سایت