به پرونده تحلیلی و تخصصی تکینگیم پیرامون یکی از بزرگترین آسیبپذیریهای پردازش ابری خوش آمدید. معماری پردازش لبه و سرویسهای سرورلس چندمستاجره طی سالهای اخیر به عنوان استاندارد طلایی اینترنت شناخته شدهاند. اما کشف یک حمله ریموت اسپکتر در کلودفلر ورکرز، این فرض بنیادی را به لرزه درآورده و نشان داده است که ایزولاسیون نرمافزاری به تنهایی کافی نیست.
معماری پردازش لبه (Edge Computing) و سرویسهای سرورلس چندمستاجره (Multi-Tenant) طی سالهای اخیر به عنوان استاندارد طلایی سرعت و کارایی در اینترنت مدرن شناخته شدهاند. پلتفرمهایی نظیر کلودفلر ورکرز (Cloudflare
Workers) با اجرای کدهای هزاران مشتری مختلف درون یک پروسس واحد سیستمعامل از طریق ایزولههای سبکوزن موتور V8 گوگل، وعده ارائه نهایت سرعت را در کنار امنیت داده بودند. اما یک مقاله پژوهشی مشترک میان مهندسان
امنیتی کلودفلر و پژوهشگران دانشگاه ادینبورگ، این فرض بنیادی را به لرزه درآورده است. این پژوهش نشان میدهد که نفوذگران با بهرهگیری از آسیبپذیریهای اجرای حدسی در پردازندهها (Spectre) و ساخت ساعتهای
ریموت شبکه، قادرند کلیدهای رمزنگاری و توکنهای احراز هویت JWT سایر مشتریان را مستقیماً از حافظه رم استخراج کنند. [IMAGE_PLACEHOLDER_1] شکنندگی مرزهای ایزولاسیون؛ وقتی کانتینرها جای خود را به ایزولهها
میدهند برای درک عمق این رخداد، باید نگاهی به تفاوت بنیادین میان سرورهای ابری سنتی و ورکرزهای مدرن انداخت. در ماشینهای مجازی سنتی (VM) و کانتینرهای داکر، هر مشتری درون یک مرز سختافزاری یا کرنل ایزوله
قرار میگیرد که راهاندازی آن صدها میلیثانیه زمان میبرد و حافظه زیادی مصرف میکند. کلودفلر برای به صفر رساندن زمان راهاندازی (Cold Start)، به جای کانتینرها از ایزولههای موتور جاوااسکریپت V8 استفاده
کرد. در این مدل، کدهای مشتری الف و مشتری ب درون یک فضای آدرسدهی حافظه مشترک بر روی یک پردازنده فیزیکی اجرا میشوند و امنیت آنها صرفاً به ایزولاسیون لایه نرمافزاری V8 وابسته است؛ فرضیهای که حمله ریموت
اسپکتر آن را به چالش کشیده است. اگرچه شرکت کلودفلر رسماً اعلام کرده که هیچ نشانهای از سوءاستفاده خرابکارانه از این آسیبپذیری در سه سال گذشته کشف نشده و تمام وصلههای امنیتی بلافاصله روی شبکه سراسری اعمال
ادامه مطلب در سایت