فناوری DLSS انویدیا همواره به عنوان پرچمدار نوآوری در زمینه ارتقای کیفیت تصویر شناخته میشد. با این حال، افشای زودهنگام بیلد اولیه DLSS 5 بزرگترین بحران فنی سالهای اخیر را رقم زده است.
فناوری Deep Learning Super Sampling (DLSS) انویدیا همواره به عنوان پرچمدار نوآوری در زمینه ارتقای کیفیت تصویر و افزایش نرخ فریم شناخته میشد. با این حال، افشای زودهنگام و تصادفی بیلد اولیه DLSS 5 در جریان
انتشار بیلد تست بازی NBA 2K27 ، بزرگترین بحران فنی و هنری سالهای اخیر را برای غول پردازندههای گرافیکی رقم زده است. مادسازان برجسته جامعه RenoDX با دسترسی به این بیلد و توسعه ابزاری برای تزریق (Inject)
مستقیم پردازش عصبی DLSS 5 به بازیهای محبوبی نظیر Control ، Cyberpunk 2077 ، The Elder Scrolls V: Skyrim و حتی نسخه کلاسیک GTA: San Andreas ، پرده از چالشهای بنیادین این فناوری برداشتند. آزمایشگاه تخصصی
سختافزار تکینگیم در این پرونده جامع، ابعاد فنی، افت عملکرد و مناقشات هنری پیرامون این رخنه بزرگ را واکاوی میکند. ۱. ماجرای افشا؛ چطور بیلد محرمانه DLSS 5 در دستان مادسازان قرار گرفت؟ افشای بیلد DLSS
5 ناشی از یک اشتباه فاحش در کنترل نسخه بازی NBA 2K27 بود؛ جایی که فایلهای کتابخانه پویا (DLL) نسخه ارتقانایافته و تست داخلی انویدیا درون دایرکتوری نهایی قرار گرفت. وبسایت VideoCardz نخستین رسانهای بود
که این فایلها را ردیابی کرد و مادسازان RenoDX ظرف کمتر از ۴۸ ساعت ابزاری توسعه دادند که اجازه میداد این پردازش عصبی روی هر بازی مبتنی بر دایرکتایکس ۱۲ و ولکان اعمال شود. این ابزار به گیمرها و کارشناسان
اجازه داد تا ماهها پیش از معرفی رسمی انویدیا، پشتصحنه آنچه که تیم جنسون هوانگ برای آینده رندرینگ تدارک دیده است را با تمام نقاط قوت و ضعف وحشتناکش از نزدیک لمس کنند. • فیلترهای پسپردازش عصبی (Neural
Post-Processing Filters): الگوریتمهای هوش مصنوعی زاینده که پس از رندر فریم توسط موتور بازی، ساختار پیکسلها، بافتها و چهرهها را به صورت بلادرنگ بازطراحی میکنند. • گلوگاه حافظه ویدیویی (VRAM Saturation):
ادامه مطلب در سایت