مجید قربانی نژاد

نقد و بررسی جامع Marvel Cosmic Invasion؛ وقتی «پیکسل‌ها» جورِ غیبتِ «بازیگران» را می‌کشند! (بررسی تخصصی)

سال ۲۰۲۵ سال عجیبی برای طرفداران مارول بود. پرده‌های سینما خاموش ماندند و خبری از اکران‌های بزرگ نبود. اما درست در روزهای سرد دسامبر، وقتی همه فکر می‌کردند مارول امسال را دست خالی تمام می‌کند، یک بازی بی‌سروصدا وارد استیم و کنسول‌ها شد: "Marvel Cosmic Invasion". نه خبری از گرافیک‌های فوق‌واقع‌گرایانه آنریل انجین ۵ است و نه داستان‌های سینمایی ۳۰ ساعته. این بازی یک نامه عاشقانه به دوران طلایی آرکیدهای دهه ۹۰ است. سازندگان بازی در استودیوی Tribute Games (که شاهکار TMNT: Shredder's Revenge را در کارنامه دارند) این بار تصمیم گرفته‌اند فرمول موفق لاک‌پشت‌ها را به کهکشان مارول ببرند. اما سوال اصلی اینجاست: آیا این بازی فقط یک "کپی‌کاری" (Reskin) از بازی لاک‌پشت‌های نینجا با لباس آیرون‌من است؟ یا توانسته هویت مستقل خودش را پیدا کند؟ ما در تکین‌گیم ۱۵ ساعت پای این بازی وقت گذاشتیم، هزاران ربات فضایی را منفجر کردیم و با تک‌تک کاراکترها بازی کردیم تا پاسخ این سوال را به شما بدهیم.

۱. داستان: حماسه‌ای از دلِ کمیک‌های فراموش شده (Annihilation) بگذارید خیالتان را راحت کنم: اگر دانش شما از مارول محدود به فیلم‌های MCU است، نیمی از شخصیت‌های این بازی را نخواهید شناخت. و این بهترین ویژگی

بازی است. داستان بازی مستقیماً از رویداد کمیک‌بوکی سال ۲۰۰۶ به نام Annihilation اقتباس شده است. "آنایلوس" (Annihilus)، فرمانروای حشره‌مانندِ بُعدی به نام "منطقه منفی" (Negative Zone)، تصمیم می‌گیرد جهان

ما را تصرف کند. او با ارتشی بی‌پایان از کشتی‌های جنگی و سربازان حشره‌ای، به کهکشان حمله می‌کند. برخلاف داستان‌های کلیشه‌ای "نجات نیویورک"، اینجا مقیاس جنگ "کهکشانی" است. بازی در سیاراتی مثل Xandar (مقر

پلیس‌های فضایی نوا) و زندان فضایی Kyln جریان دارد. روایت داستان از طریق کات‌سین‌های کوتاه و کمیک‌بوکی انجام می‌شود که اگرچه ساده هستند، اما حس و حال نوستالژیک صبح‌های جمعه پای تلویزیون را زنده می‌کنند.

۲. گیم‌پلی: رقصِ مرگ با طعم سوپر-هیروها هسته اصلی بازی Beat 'em up (بزن و برو جلو) است. اما اگر فکر می‌کنید قرار است فقط دکمه مربع (یا X) را اسپم کنید، سخت در اشتباهید. سیستم مبارزات بازی عمق عجیبی دارد.

سیستم "تگ‌تیم" (Tag Team) نوآوری اصلی بازی، قابلیت تعویض آنی کاراکتر است. شما دو قهرمان انتخاب می‌کنید (مثلاً استارلرد و راکت راکون) و می‌توانید وسط کمبو زدن، جای آن‌ها را عوض کنید. مثال: با استارلرد دشمن

را به هوا پرتاب می‌کنید، سریع سوییچ می‌کنید و با راکت که در هوا ظاهر می‌شود، دشمن را به رگبار می‌بندید. این مکانیک باعث می‌شود مبارزات هرگز تکراری نشوند. نوار انرژی کیهانی (Cosmic Meter) هر ضربه‌ای که

می‌زنید، نواری را پر می‌کند که اجازه اجرای "التیمیت" (Ultimate) را می‌دهد. التیمیت‌ها فقط برای دمیج زدن نیستند؛ آن‌ها استراتژیک هستند. مثلاً التیمیتِ "گروت" (Groot) تمام صفحه را با ریشه درخت می‌پوشاند

ادامه مطلب در سایت