شاید باورتان نشود، اما اگر ماریو نبود، احتمالاً امروز چیزی به نام پلیاستیشن یا ایکسباکس وجود نداشت. در سال ۱۹۸۳، صنعت بازیهای ویدیویی رسماً مرده بود. فروشگاهها کارتریجها را در بیابان دفن میکردند و همه میگفتند "بازیهای ویدیویی فقط یک مد زودگذر بود". اما ناگهان یک مرد سبیلو با لباس کارگری از لوله بیرون پرید و همه چیز را تغییر داد. در این پرونده ویژه ۵۰۰۰ کلمهای، مجید قربانینژاد شما را به سفری ۴۰ ساله میبرد؛ از پیکسلهای ساده آرکید تا کهکشانهای سهبعدی نینتندو سوییچ. این داستان مردی است که جاذبه را شکست داد.
1. مقدمه: وقتی مجید دوباره دست به قلم میشود! سلام رفقای همیشگی تکین پلاس. مجید هستم و امروز میخوام شما رو ببرم به یه سفر طولانی. نه سفر به آینده و تکنولوژیهای عجیب و غریب که همیشه در موردشون حرف میزنیم,
بلکه سفر به گذشته. به زمانی که "گیمینگ" معنی پیچیدهای نداشت. زمانی که کل دنیای ما توی یه تلویزیون 14 اینچی و یه دسته مکعبی خلاصه میشد. امروز میخوایم پرونده سنگینترین و مهمترین شخصیت تاریخ رو باز کنیم.
نه, کریتوس نه. مستر چیف هم نه. امروز روزِ لولهکشه. مردی که اگه نبود, شاید الان من اینجا نبودم که براتون بنویسم و شما هم کنسولی نداشتید که باهاش بازی کنید. امروز میخوایم ببینیم چطور Super Mario صنعت گیم
رو از توی قبر بیرون کشید و بهش تنفس مصنوعی داد. 1.1. چرا ماریو فقط یک بازی نیست? ماریو بیشتر از میکیموس شناخته شده است. این یه ادعا نیست, یه واقعیته. طبق نظرسنجیها, چهره ماریو برای مردم دنیا آشناتر از
بسیاری از رهبران سیاسیه. ماریو نماد "شادی خالص" در دنیای دیجیتاله. توی صنعتی که پر شده از جنگ, خونریزی و داستانهای دارک, ماریو مثل یه زنگ تفریحه که 40 ساله تموم نشده. اون به ما یاد داد که مهم نیست چقدر
کوچیک باشیم, با یه قارچ میتونیم بزرگ بشیم و با پریدن روی مشکلات, شکستشون بدیم. 1.2. سقوط بزرگ 1983: روزی که بازیها مردند بذارید یه تصویر ترسناک براتون بسازم. سال 1983 آمریکا. فروشگاهها پر از کارتریجهای
بازی آتاری بود که کسی نمیخرید. کیفیت بازیها افتضاح بود (ماجرای بازی E.T رو شنیدید?). مردم اعتمادشون رو به "بازیهای ویدیویی" از دست داده بودن و میگفتن این فقط یه مد زودگذر بود و تموم شد. درآمد صنعت
از 3 میلیارد دلار رسید به 100 میلیون دلار! یعنی سقوط آزاد 97 درصدی. توی همچین وضعیت ناامیدکنندهای, یه شرکت ژاپنی که کارش ساخت کارتهای بازی (Hanafuda) بود, تصمیم گرفت یه قمار بزرگ بکنه. نینتندو یه دستگاه
ادامه مطلب در سایت