بخش اول: از رویا تا واقعیت - تاریخچه مختصر رباتهای انساننمااشتیاق بشر برای خلق موجودی مصنوعی به شکل خود، ریشههایی عمیق در اساطیر و تاریخ دارد. از تالوس، غول برنزی افسانهای در اساطیر یونان، تا گولم...
بخش اول: از رویا تا واقعیت - تاریخچه مختصر رباتهای انساننما اشتیاق بشر برای خلق موجودی مصنوعی به شکل خود, ریشههایی عمیق در اساطیر و تاریخ دارد. از تالوس, غول برنزی افسانهای در اساطیر یونان, تا گولم
در فولکلور یهودی. اما اولین تلاشهای علمی به دوره رنسانس و طرحهای لئوناردو داوینچی برای یک شوالیه مکانیکی بازمیگردد. قرن هجدهم شاهد ظهور «اتوماتون»های پیچیدهای بود که اعمالی مانند نوشتن یا نواختن ساز
را انجام میدادند و رویای ساخت ماشینهای انساننما را زنده نگه داشتند. اصطلاح «ربات» اولین بار در سال 1920 در نمایشنامه «R.U.R.» به کار رفت. اما تولد رباتیک مدرن به میانه قرن بیستم و ظهور کامپیوترها بازمیگردد.
اولین ربات صنعتی, Unimate, در سال 1961 در کارخانه جنرال موتورز نصب شد. در دهههای بعد, ژاپن با ربات ASIMO هوندا که در سال 2000 معرفی شد, به نمادی از پیشرفت رباتیک تبدیل شد. با این حال, این پروژهها بیشتر
تحقیقاتی بودند تا کاربردی. بخش دوم: آناتومی یک انقلاب - فناوریهای کلیدی در رباتهای مدرن جهش اخیر در توسعه رباتهای انساننما, نتیجه همگرایی چندین فناوری پیشرفته است. 1. مغز متفکر: هوش مصنوعی و یادگیری
عمیق قلب تپنده هر ربات انساننمای مدرن, سیستم هوش مصنوعی آن است. رباتهای امروزی از «یادگیری تقویتی» (Reinforcement Learning) برای یادگیری وظایف پیچیده از طریق آزمون و خطا در محیطهای شبیهسازی شده استفاده
میکنند. این همان روشی است که ربات Atlas بوستون داینامیکس پارکور را یاد گرفت. 2. چشمها و گوشها: سنسورهای پیشرفته یک ربات برای تعامل با دنیای واقعی, باید آن را درک کند. مجموعهای از سنسورها این وظیفه
را بر عهده دارند: «بینایی کامپیوتری» (Computer Vision) برای شناسایی اشیاء, سنسورهای LiDAR برای ایجاد نقشه سهبعدی از محیط, و واحدهای اندازهگیری اینرسی (IMUs) برای حفظ تعادل. 3. بدن و عضلات: محرکها (Actuators)
ادامه مطلب در سایت