دنیای هوش مصنوعی در سپتامبر ۲۰۲۶ به نقطه عطفی رسیده است که کارشناسان اقتصادی از آن به عنوان «برخورد سخت جاهطلبیهای الگوریتمی با واقعیتهای ترمودینامیک» یاد میکنند.
دنیای هوش مصنوعی در سپتامبر ۲۰۲۶ به نقطه عطفی رسیده است که کارشناسان اقتصادی از آن به عنوان «برخورد سخت جاهطلبیهای الگوریتمی با واقعیتهای ترمودینامیک و اقتصاد سیلیکون» یاد میکنند. روزهایی که کاربران
میتوانستند با پرداخت یک حق اشتراک ثابت ۲۰ دلاری، هزاران پرامپت پیچیده را به سوی قدرتمندترین شبکههای عصبی جهان پرتاب کنند و ساعتها به کدنویسی و تحلیل بیوقفه بپردازند، رسماً به خاطرهها پیوسته است. افشای
جدول رسمی محدودیتهای مصرف (Usage Limits) برای مدلهای فوقپیشرفته نسل جدید، موجی از بهت و خشم را در میان توسعهدهندگان، پژوهشگران و مدیران فناوری پدید آورده است. هنگامی که یک شرکت حتی برای کاربرانی که
ماهانه ۲۰۰ دلار (معادل دستمزد کامل چندین روز یک متخصص ارشد در بسیاری از کشورها) پرداخت میکنند، سقف سختگیرانه ۲۰۰ پیام در هفته را تعیین میکند، زنگهای خطر درباره انحصاری شدن هوش مصنوعی تراز اول و ناپایداری
مدلهای کسبوکار ابری به صدا درمیآید. [IMAGE_PLACEHOLDER_1] ۱. شوک سهمیهبندی ۲۰۰ دلاری؛ کالبدشکافی محدودیتهای مرگبار GPT-6 Pro و پایان عصر هوش مصنوعی ارزان سند محرمانه منتشرشده از ساختار قیمتگذاری
جدید OpenAI برای ردههای پرچمدار GPT-6 Pro و GPT-5.6 Sol Pro ، ابعاد بیسابقهای از انقباض دسترسی به مدلهای مرجع را آشکار کرده است. طبق این جدول، کاربرانی که پلن فوقپریمیوم ۲۰۰ دلاری در ماه را خریداری
میکنند، در بخش چت تنها به ۲۰۰ پیام در هفته برای قدرتمندترین مدل یعنی GPT-6 Pro دسترسی خواهند داشت. این بدان معناست که یک مهندس نرمافزار یا پژوهشگر داده، در یک روز کاری استاندارد تنها اجازه ارسال حدود
۲۸ پرامپت به این مدل را دارد و هزینه مستقیم هر پرسش و پاسخ، بدون در نظر گرفتن هزینههای جانبی اینترنت و زیرساخت، دقیقاً ۱ دلار تمام میشود. وضعیت در پلنهای پایینتر به مراتب فاجعهبارتر است. در پلن ۱۰۰
ادامه مطلب در سایت